Türkiye’de her meslekten kaç kişi var? Hiç merak edip araştırdınız mı? Sizi bilmem ama ben ettim ve araştırdım. Sonuç ise olumsuz…

Türkiye’de her meslekten kaç kişi var? Hiç merak edip araştırdınız mı? Sizi bilmem ama ben ettim ve araştırdım. Sonuç ise olumsuz… Ne yazık ki bu bilgileri toplu, doğru ve güncel bulabileceğiniz kaynak yok. Her bir mesleği ayrı ayrı taradım, birbiriyle çelişen sayılar var ya da aradığınız bir mesleğin ülkemizde ne adı, ne de izi var. Sonra da düşündüm ne gerek var böyle istatistiklere dedim ve de rahat ettim!

Doğrusu kaç tane mühendis, kaç doktor, kaç öğretmen, işçi,dişçi, balıkçı, ayakkabıcı, satış elemanı,tasarımcı, finansçı, ev hanımı, sanatçı, arkeolog, biolog, bakteriolog, psikolog, hukukçu, tiyatrocu, çağrı merkezi çalışanı, kütüphaneci, mimar, koreograf, etnograf, müzeci, felsefeci, çevre bilimci, çevirmen, müzisyen, balet, matematikçi, gazeteci, istatistikçi, kaldırım mühendisi,yazar - çizer ve yüzlerce de burada sayamadıklarım… ‘Bunların sayısını bilip de ne yapacaksın?’ dedim kendi kendime!

Doğru dürüst bir istihdam haritamız ve eylem planımız bile yokken ne gerek var şimdi kaç kişi olduklarını bulmaya… Üstelik ne kadar olduklarını bulursak, şu anda eğitim gören ve mezun olduklarında iş bulamayacak olan öğrencilerimizin yüzüne nasıl bakabiliriz? Bazı mesleklerden ihtiyaç fazlasının üzerinde insan yetiştirirken, yine bu plansızlık ve gerçek veri yoksulluğundan birçok mesleğin sahibi bile yokken, bundan da haberimiz bile yokken, bu ortaya çıkarsa sonra ne yaparız bu utançla?

Sonra dedim ki kendi kendime, “İyi düşün, sen aslında biliyorsun bu sorunun cevabını.” Düşündüm, düşündüm…  Evet hatırladım, biliyordum. Hem de çok iyi biliyordum. Sihirli sayı 2009 yılı için 71 milyon 517 bin 100’dü. Türkiye’de 71 milyon 517 bin 100 tane mühendis vardı. Yapılacak veya yapılmış tüm mühendislik projeleri hakkında fikir sahibi olan ya da nasıl olması gerektiğine fikir veren eleştiren. Yine bir o kadar siyasetçi vardı. İç ve dış politikamızı herkesden iyi bilen ve ülkeyi çok iyi, adil yönetebilen. Bir o kadar da asker vardı. Her askeri stratejiyi bir bakışta çözebilen. Trafik polisi desen herkes trafiği çözer ama çözerken de kendisi kurallara uymaz. E o kadar da olacak, kimse mükemmel değil. Herkes doctor, sıkıntınızı söyleyin hemen reçete yazılsın ayak üstü. Herkes inşaat mühendisi, mimar peki öyleyse neden çevremiz tarümar?

Kısaca herkes diğerlerinin mesleği ve işi hakkında ‘fikir beyan etmeye’ bayılıyor. Bırakın bunu o konuda iddia ediyor ve de kendi işini bırakıp onun işini yapmaya soyunuyor. 71 milyon 517 bin 100 kişiden hiç değilse çocukları ve yaşlıları çıkarsaydın diyebilirsiniz. Kesinlikle çıkarmam. O yeni doğan çocuklar bir konuşabilselerdi, onlar da neler neler anlatırlardı eminim... Deneyimli yaşlılarımız da, ah bir dinleyenleri olsa… O yüzden sayı doğru, emin olun.

Yapılanın emeğe saygısızlık olduğunu hiç kimse nasıl oluyor da farketmiyor anlamıyorum? Siz onca yıl okumuş, çalışmış, emek vermişiniz. Ama o geliyor, hiçbirşey bilmeden size akıl verme cüretini buluyor kendinde. En komplike sorunları bile bir anda çözecek sihirli sözcükleri söylüyor size! Ee sizde bu iyiliğin altında kalmamalısınız tabii, siz de onun uzmanlığıyla ilgili bir sorununu hemen çözmesi için ona akıl vermelisiniz. Ama işte süreç böyle işlemiyor… Her konuda uzman olan ayrıcalıklı(!) kişiler, söz konusu kendilerinin işi olunca aslan  kesiliyorlar…

Herkes kendi işi dışındaki işleri yapmaya soyunduğundan da, onların asıl kendi işini yapacak kimse kalmıyor. Herkes uzman, herkes her işi biliyor. İşte bu düzen de böyle gelmiş böyle gidiyor… Hergün, her dakika başkalarının uzmanlığına, mesleğine karışmaya kalktığımız sürece de bu böyle devam edecek. Ta ki kendi mesleğimize sahip çıkıp, onu hakkıyla yapacağımız zamana dek… Çok işimiz var çook….

(Pembe CANDANER – 05.07.09)